تبليغاتX
اکسپرسیونیسم

اکسپرسیونیسم

اکسپرسیونیسم

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم بهمن 1387ساعت 20:25  توسط Atefeh   | 

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم دی 1387ساعت 19:27  توسط Atefeh   | 

هیجان‌نمایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
مارکه: باله روسی (۱۹۱۲)

اکسپرسیونیسم یا هیجان‌نمایی (Expressionism) نام یک مکتب هنری است. اکسپرسیونیسم شیوه‌ای نوین از بیان تجسمی است که در آن هنرمند برای القای هیجانات شدید خود از رنگ‌های تند و اشکال کَجوَش (معوج) و خطوط زمخت بهره می‌گیرد. دوره شکل گیری این مکتب از حدود سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۵ میلادی بود ولی در کل این شیوه از گذشته‌های دور باهنرهای تجسمی همراه بوده و در دوره‌های گوناگون به گونه‌هایی نمود یافته‌است. برای نمونه مکتب تبریز در نگارگری ایرانی و مکتب سونگ در هنر چین را اکسپرسیونیست هنر ایران و چین می‌نامند.

فهرست مندرجات

[نهفتن]

[ویرایش] پیشینه

عنوان «اکسپرسیونیسم» در سال ۱۹۱۱ برای متمایز ساختن گروه بزرگی از نقاشان به کار رفت که در دههٔ اول سدهٔ بیستم بنای کار خود را بر باز نمایی حالات تند عاطفی، و عصیان گری علیه نظامات ستم گرانه و ریاکارانهٔ حکومت‌ها، و مقررات غیر انسانی کارخانه‌ها، و عفونت زدگی شهرها و اجتماعات نهاده بودند. این هنرمندان برای رسیدن به اهداف خود رنگ‌های تند و تشویش انگیز، و ضربات مکرر و هیجان زدهٔ قلم مو، و شکل‌های اعوجاج یافته و خارج از چارچوب را با ژرفا نمایی به دور از قرار و سامان ایجاد می‌کردند و هرآنچه آرامش بخش و چشم نواز و متعادل بود از صحنهٔ کار خود بیرون می‌گذاشتند. بدین ترتیب بین سالهای ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۳ مکتب اکسپرسیونیسم با درکی خاص از هنر خاص ونسان ونگوگ و به پیشتازی نقاشانی چون کوکوشکا، امیل نولده و کرشنر در شهر درسدن و با عنوان «گروه پل» به وجود آمد.

[ویرایش] هنرمندان

  • جیمز انسور در ۱۸۶۰در بلژیک به دنیا آمد و در ۱۹۴۹ در همان شهر درگذشت.
  • ادوارد مونک نروژی که پردهٔ معروفش جیغ در سال به تنهایی مفهوم کامل شیوهٔ اکسپرسیونیسم را در نظر بیننده روشن می‌سازد.
  • امیل نولده در ۱۸۶۷در شلزویگ،ناحیه‌ای در شمال غربی آلمان متولد شد و در۱۹۵۶ در سیبول درگذشت.

وی با تجسم بخشیدن به پندارهای دینی و صور کابوسی ذهن آشفته‌اش یکی از نقطه‌های اوج این شیوه را در وجود می‌آورد.

وی در بیشتر آثارش الهامات دینی و تلخ کامی‌های خود را با شکلهای زمخت و چهره‌های سرد و عبوس (که از جهاتی یادآور تصویر سازی قرون وسطایی و تنگ افتاده در فضایی فشرده‌اند)مجسم می‌سازد. او همچنین در آثارش رنگهای تند و تیره و خطوط سیاه بسیار کلفت(همانند بند کشی سربی در شیشه‌های منقوش کلیساهای گوتیک) به کار می‌برد.

[ویرایش] اکسپرسیونیسم در فرانسه

در فرانسه می‌توان دو مکتب اکپرسیونیسم و فوویسم را از برخی جهات فنی و صوری چون،رنگ‌های به نهایت تند، شکلهای ساده شده،جزییات از قلم افتاده،با هم قرین و مشابه دانست. ولی فوویست‌ها از رنگهای تند و خطوط ضخیم برای ایجاد نمای دیداری استفاده می‌کردند حال آنکه اکپرسیونیست‌ها از این خصوصیات برای بیان حالات درونی سود می‌جستند.

[ویرایش] اکسپرسیونیسم در انگلستان

انگلستان از این نهضت‌های هنری برکناری ماند و تنها ماتیو اسمیث با آثار فوویست‌ها آشنایی یافت و به شیوهٔ آنان رنگهای گرم و تابان بر پرده‌های خود نشاند. اکسپرسیونیسم با سجیهٔ عصیانگری و مهار گسیختگی خود اصولا از پسند خوی خوددار و سنت پرست انگلیسی‌ها به دور بود.

[ویرایش] پیکره سازی

پیکره تراشی اکسپرسیونیستی به کارگیری حفره و برآمدگی، راست خطی و خمیدگی، برش و حجم آفرینی به شیوهٔ حجم گری، اعوجاج بخشی و برهم زنی تناسبات طبیعی به شیوهٔ اکسپرسیونیسم، بر ما عرضه می‌دارد. زادکین پیکره تراش روسی(که در فرانسه به کار مشغول بود) آثاری در این سبک از خود به جا گذارده‌است. با بهره برداری از اصول و اسلوب آن مکتب متدرجا تمایلات اکسپرسیونیستی را در آثار خود نمایان ساخت، و سرانجام تنها آن شیوه را برای ابراز عصیان و بدبینی عمیق خود مناسب یافت.

[ویرایش] جنگ‌های جهانی

پس از جنگ جهانی اول اکسپرسیونیسم گسترش و تنوع بیشتر یافت. درهلند،بلژیک،دانمارک،ایتالیا و سپس در آمریکا شیوهٔ نامبرده طبعا با پاره‌ای تمایلات و رنگهای محلی آمیخته شد و آثار فراوان و گوناگون به بار آورد. پس از جنگ جهانی دوم اکسپرسیونیسم در آلمان و دانمارک هلند و بلژیک و فرانسه شکوفایی و جنبش تازه یافت، و از ۱۹۴۸ به بعد اکسپرسیونیسم با هنر انتزاعی در آمیخت و تحولی عمده به وجود آورد که مرکز باروری آن این بار به نیویورک انتقال یافت.

[ویرایش] جستارهای وابسته


جنبش‌های هنری/قرن بیستم

اپ آرت | آرت دکو | آرت نوو | آینده‌گری | انتزاع پسانقاشانه | باهاوس | پاپ آرت | پوریسم | تولیدگری | د استیل | دادائیسم | دورانگری | حجم‌گری (کوبیسم) | ساختارگری ناب | پست مدرنیسم | فرا انگاشت (ترانسپرسیونیسم) | فراواقع‌گرایی (سوررئالیسم) | فوویسم | کمینه‌گرایی (مینی‌مالیسم) | نوگرایی (مدرنیسم) | نمادگرایی | واقع‌نمایی عکس‌وار | هنر انتزاعی (آبستره) | هنر مفهومی | هیجان‌نمایی انتزاعی | هیجان‌نمایی (اکسپرسیونیسم)

جستارهای وابسته: دریافتگری (امپرسیونیسم) | پسا دریافتگری (پست‌ امپرسیونیسم) | نودریافتگری


[ویرایش] منابع

  • مرزبان، پرویز و معروف، حبیب: فرهنگ مصور هنرها

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم دی 1387ساعت 19:21  توسط Atefeh   | 


اکسپرسیونیسم
اکسپرسیونیسم (حالت نمایی) یا اکسپرسیویسم (بیانگری) در عکاسی پیشینه ای طولانی دارد اما در تاریخ نظریه هنر از نظر قدمت به پای واقعگرایی نمی رسد. مبنای بنیادین آن ارج نهادن به فردیت هنرمند و توانایی حیات درونی او است که به گونه ای جاندار بیان بصری یافته است .اکسپرسیونیستها بر این باورند که پایه آفرینش هنری تجربه پر شور هنرمند است و بینندگان باید باید اثر هنری را بر اساس شدت احساساتی که در وجودشان بر می انگیزد ارزیابی کنند.تاکید آنان بیشتر بر هنرمند است تا بر جهان و از نظر اکسپرسیونیستها شور و شدت از صحت بازنمایی حیاتیتر و اساسیتر است.
عبارت اکسپرسیونیسم در متون مربوط به نقاشی و زیبا شناسی بیش از ادبیات و عکاسی رواج دارد. بنابر این عبارت تصویرگرایی در عکاسی رایج تر است و جنبش تصویرگرایی در عکاسی در چارچوب معیارهای اکسپرسیونیستی می گنجد. تصویرگرایی مقدم بر عکاسی ِ مستقیم به مثابه واکنشی نسبت به تصویرگرایی پدید آمد. تصویرگرایان عکاسی را هنر قلمداد می کردند و با جهد و تلاشی سخت می کوشیدند مرتبه ای را به پای نقاشی برسانند. آنها در مبارزه ی خویش غالبا از موضوعات و قواعد و اصول سبک آورانه ی نقاشیهای زمانه شان تقلید می کردند. مثلا در عکس در دل توفان که آن را بریکمن حدود 1912 در کالیفرنیا گرفت فرشته ای نگهبان را می بینیم که زیر سروهای کوهی خم شده در باد زنی را تسلی می دهد...این عکس به طرهحی با زغال شباهت دارد. تصاویر تصویر گرایانه غالبا با استفتده از عدسی ملایم کننده کاغذ بافت دار دستکاری با قلمو.. روایت های تمثیلی ...لبایهای مخصوص و ابزار و ادوات کمکی پدید می آمدند.. وبعضی اوقات هم با چندین نگاتیو کولاژ هایی تصویری به وجود می آوردند. هدف هنر بود و وسایل تمام چیزهایی بودند که می توانستند عکاس را در رسیدن به این هدف یاری دهند.
بسیاری از تصویرگرایان مشخصا از نقاشی های ترنر..ویستلر.. دگا ومونه متاثر شده بودند.سنت تصویرگرایی چهره های تاثیر گذار تاریخی نظیر الوین کابرن ..اف هالند دی..فردریک اونز..گرترود کیزبیر..آلفرد استیگلیتس .. ادوارد استایکن و کلارنس وایت را شامل می شود.
+ نوشته شده در  سه شنبه دهم دی 1387ساعت 19:17  توسط Atefeh   |